Life of an angora rabbit

Rabbits live for appox. 3 years or something.

When I was sick once, thinking that I may soon die,

I bought a common rabbit as a pet,

So that we are both on the same level of everyday living and expectation ..

That rabbit helped me a lot, but I was not protective of it at all

When we had visited the summer house, during our Easter holidays,

I thought I should let the rabbit move free around our farm.

She seemed so happy about it, moving in and around the spring grass 

Then she slipped my attention for a while, as I went into the house to cook

A passing by dog took advantage of my absence and ate the beautiful white rabbit..

How could I not see it coming?

Or was this, what I subconsciously wanted to happen?

To this day I still wonder...

Then , recently, I saw this video ,

About the life of angora rabbits ...

And I remembered everything

And I think I am a monster too.

?

Εχω προσπαθήσει τόσο πολυ 

Να ζήσω

Και να αδιαφορησω για τις προτεραιότητες 

Των άλλων 

Απέτυχα

Και το μέσα μου αρνείται

Αυτή την αποτυχία 

Απέτυχα διπλά

Με τις λάθος επιλογές ατόμων

Που επέτρεψα 

Να μπουν στην ζωή μου

Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο

Και τα λούζομαι όλα τώρα,

Στην πιο δύσκολη ηλικιακή στιγμή 

Η μοναξιά , βέβαια , πάντα παρούσα.

Ευτυχώς, η επίσης πάντα παρουσα τρέλλα μου 

ισορροπεί κάπως την κατάσταση

Μα δεν βαρέθηκες να κοροϊδεύεις? Και πόση πια κακία και χολή θα μου απευθύνεις?

ειρωνεία, αδιαφορία, κοροϊδία : αυτά είναι τα ..."χαρίσματα" που ..δείχνεις σε μένα... από τότε ... 

η μία πίκρα μετά την άλλη,

δημιουργείς τις συνθήκες να ξεκινήσω να σε εμπιστεύομαι και πάλι,,, ... μόνον και μόνον για να έχεις την ευχαρίστηση να μου .."την φέρεις" , άλλη μία φορά, για να διασκεδάσεις...

γιατί τόσα ψέμματα ?; (και, επαναλαμβάνω,,, από τότε συμβαίνει αυτό... /αλλιώς θα είχε προχωρήσει η σχέση μας φυσιολογικά)

Και τώρα, χτυπάς συνεχώς κάτω από την μέση,,, εκεί που με πονάει...!

(τα ..."φιλαράκια" σου Δεν με ενδιαφέρουν, ο,τι και να λένε, ο,τι και να κάνουν, μιας και μου είναι παντελώς άγνωστα υποκείμενα.../ αλλά εσένα, ~για κάποιον περίεργο λόγο~, σε είχα ξεχωρίσει .../ ας πρόσεχα, θα μου πω και πάλι ...)

υπαρχουν κατι αντρες

υπαρχουν κατι αντρες

που...

νομιζουν οτι θα ...

ηθελαν να  ...

σε ...αγαπησουν...

ΑΝ

ήσουν νεότερη, 

(κι ας σου ρίχνουν τουλάχιστον μια εικοσαετία στην ηλικία)

ήσουν πιο έξυπνη,

αλλά Και πιο ανεκτική...

ήσουν πιο σεξουαλική,

τους θυμίζεις Και την μαμά τους,

δεν είχες καμμία άλλη υποχρέωση (σε γονείς, συγγενείς, κλπ..)

(εσύ, διότι εκείνοι επιβάλλεται να ανταποκρίνονται στις δικές τους υποχρεώσεις)

ήσουν μεν διαθέσιμη  

αλλά όχι Και πιεστική,

ήσουν δυναμική επαγγελματίας με οικονομική άνεση

αλλά Και ευαίσθητη γατούλα,

ήσουν μέσα σε όλα, καλά και πολύ διαβασμένη

κι επίσης

Και του λιμανιού, αλλά Και του σαλονιού,

ήσουν ενδεχομένως Και γόνιμη 

και μπορούσες να τους "προσφέρεις" 

Και ένα παιδάκι, 

που θα φρόντιζες μεν εσύ εξ ολοκλήρου, 

αλλά εκείνοι θα το ..."ανέθρεφαν" ...

συγχωρούσες τις απιστίες τους, τις λοξοδρομήσεις τους κι όλες τις παρασπονδίες τους,

παρέβλεπες τα όποια ελαττώματά τους,

καταλάβαινες τις απουσίες τους, τις σιωπές τους, 

την Ανυπαρξία τους, τέλος πάντων...

 Και παρόλα αυτά, παρέμενες εκεί, βράχος στο πλευρό τους,

για πάντα...

μα, Υπάρχουν, Αλήθεια, Τέτοιοι Άντρες;;;...

κι αν ναι, 

Εσύ,

Πού Και Πώς,

ακριβώς,

Υπάρχεις 

Και Εσύ;;;...

Hello World!

καλημερα και παλι ~

 σas στέλνω την αγάπη μου

η κοινή διαδρομή μας, 

έστω και από απόσταση ,

 μετράει περίπου τρία χρόνια τώρα

αλλά εμείς,
γνωρίζουμε οτι μετράει μια αιωνιότητα

απίστευτες κι όμως αληθινές συμπτώσεις

και παιχνιδίσματα
 αυτού που έχουμε συμφωνήσει όλοι να ονομάζουμε ζωή...

με τρομάζουν 

κι έτσι 'εξαφανίζομαι', που και που...

και μετά με τόλμη ξαναπέφτω στο ποτάμι,
 με εμπιστοσύνη,

να με πάει αυτό
όπου και όπως θέλει

ας γίνει το θέλημά Του

λοιπόν~

αλήθειες που λέγονται στην πιο ανύποπτη στιγμή

την Κυριακή το βράδυ ξανασυναντήθηκα με τον Χ για περπάτημα και φαγητό

...

πήγαινα γυρεύοντας και καλά να πάθω...

ήθελα να ξεκινήσω την κουβέντα για το τότε.. 'τέλος' της σχέσης μας και να δω και ακούσω τις αντιδράσεις του μετά από αυτά το 20 χρόνια που μεσολάβησαν...

οπότε έφερα την κουβέντα στην Ν., που είχε φέρει τότε σπίτι μου να φιλοξενήσω,,

κι εκείνος έδειξε να ενοχλείται και, φυσικά, τα αρνήθηκε όλα περί σχέσης του μαζί της ή οποιουδήποτε ενδιαφέροντός του [γιατί την έφερε μαζί του δεν μας εξήγησε και γιατί αποφάσισε να κάνει μαζί της διακοπές επίσης?...] /// το μόνο που παραδέχτηκε είναι οτι πήγε μία μόνον φορά σπίτι της κατόπιν δικής της πρόσκλησης και είχε μείνει άναυδος με την θρησκοληψία της και το πλήθος των εικόνων, κεριών και θυμιατών που αντίκρισε στην κρεβατοκάμαρά της [ …δεν του είπα ότι με είχε καλέσει κι εμένα η Ν σπίτι της τότε και πήγα κι εγώ, από περιέργεια, αλλά δεν αντίκρισα τα ίδια πράγματα ακριβώς,… μια χαρά ερωτική φωλιά είχε δημιουργήσει η γυναίκα... / απλώς ασχολιόταν και με την αγιογραφία, οπότε είχε κάποιες εικόνες στο σαλόνι και ναι, ήταν και κάπως... 'θρησκευάμενη', αλλά εντός φυσιολογικών ορίων …]

αυτό όμως που με ισοπέδωσε είναι το αμέσως επόμενο σχόλιο που έκανε για την Ν, την Κυριακή, ο Χ., πάνω στα νεύρα του :::

μου είπε:::

«να την δεις τώρα, θα την λυπηθείς!»

«Ολομόναχη και εντελώς τρελαμένη με τα θεία και αφοσιωμένη σε αυτά !»

«Μάλλον ετοιμάζεται να κλειστεί και σε μοναστήρι, αν δεν έχει ήδη πάει»

Έμεινα αφώνου και αναύδου με το μένος που έβγαλε εναντίον μιας ,,, ‘καημένης και μοναχικής ηλικιωμένης γυναίκας' (σημ.: μόλις 10 χρόνια μεγαλύτερή μου…)’ όπως ο ίδιος την χαρακτήρισε,,,

Αλλά αυτό που με πείραξε πιο πολύ είναι ότι σκέφτηκα πως, αν θεωρεί την Ν αξιολύπητη, που εκείνη έχει αδελφή, αδελφό, ανίψια και μια εξαιρετική και δεμένη/ αγαπημένη οικογένεια και υποστηρικτικό κύκλο,,,

Τότε για μένα,,, [ Που έχω μόνον εμένα και τα ζώα μου και τους δύο ηλικιωμένους γονείς μου] ,,,

 τι θα λέει???...

… … …

Κουράστηκα .