Της Αγάπης την Ουσία
τη μετρώ στην Παρουσία,
και Μόνον,
αφού τις περισσότερες φορές
μας είναι εξαιρετικά δύσκολο
να είμαστε συνεχώς Παρόντες...
Οπότε, όσοι από εμάς προσπαθούν έστω,.
να δίνουν το "Παρών",
μεταφορικά, κυριολεκτικά αλλά Και Ουσιαστικά,
Πιστεύω οτι
Αγαπάμε._
{το ερώτημα βέβαια παραμένει:
ΠΟΙΟΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΟ "ΣΤΗΡΙΓΜΑ";
;;}
| [Τα Κρινάκια της Γιαγιάς Μου, στην αυλή του χωριού, όπως τα είδα και τα ..."κατέγραψα" το σωτήριον έτος 1990] |
πολλές φορές έχω εγκλωβιστεί σε "ερεθίσματα" της στιγμής
όπως η γατούλα με το νερό της μπανιέρας στο παραπάνω στιγμιότυπο...
κι εχω "χαζέψει" με τις ώρες,,, μπορεί και χρόνια...
ίσως να νόμιζα πώς είχα βρει την "πηγή της χαράς" ...
αλλά,,, όλα ήταν νερό τρεχούμενο στον μύλο της ζωής μου...
βέβαια, σε κάθε περίπτωση, ήμουν παρούσα...
Εγώ ήμουν παρούσα!..
όπου αγάπησα, πίστεψα, χρειάστηκα...
το μόνο κέρδος μου: είμαι εντάξει με την συνείδησή μου
η τεράστια ζημία μου: σπατάλησα την ζωή μου...
επιλέγοντας τον ρόλο του "στηρίγματος"...
Μα Επιτέλους!
Ποιός Στηρίζει το "Στήριγμα"?
Πείτε μου!
...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου