ένα λουλούδι για τα αγέννητα παιδιά μου
εκείνα που ονειρευόμουν να αποκτήσω
και τα επιθυμούσα με τόση λαχτάρα
αλλά δεν ήρθαν ποτέ.
ίσως και να γλίτωσαν από πολλά δεινά
και κυρίως από όλον αυτόν τον πόνο..
που επιμένουν να μας προκαλούν οι ..."συνάνθρωποι"
κακά τα ψέματα
το"σκηνικό" εδώ στον πλανήτη μας είναι ειδυλλιακό
αλλά οι ..."ηθοποιοί" είναι αισχροί και κακοήθεις
γλίτωσαν τα παιδάκια μου από πολλά είναι η αλήθεια
ο πόνος ο δικός μου όμως Δεν παλεύεται
και το κενό τεράστιο
και τι σύμπτωση
η σκυλίτσα μου είναι γύρω στα 7 τώρα και έμεινε άτεκνη κι αυτή
πρόσφατα την έπιασε κι εκείνη το παράπονο
πήγε και ξετρύπωσε ένα πάνινο σκυλάκι
και το έχωσε μέσα στο κρεββατάκι της
το γλύφει, το προσέχει, του μιλάει, το'χει συνέχεια αγκαλιά
ελπίζοντας πως θα ζωντανέψει και θά'χει κι αυτή ένα δικό της παιδάκι
τη νύχτα την ακούω που βγάζει λυγμούς απόγνωσης
σκίζεται η ψυχή μου όταν τη βλέπω και την ακούω
πολύς πόνος Θεέ μου!
τελικά το πένθος για το αγέννητο είναι βαρύτερο!._
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου